Koncept pedagogiczny

Ludzie i granice

Projekt „Ludzie i granice” powstał w oparciu o przeprowadzone w 2011 roku polsko-niemiecko-ukraińsko-czeskie przedsięwzięcie „Polacy, Niemcy i Ukraińcy – polifonia pamięci o migracjach przymusowych” podejmujące problem wypędzeń / wysiedleń / repatriacji w okresie drugiej wojny światowej.

Kluczowym aspektem tego zjawiska było przesunięcie granic między państwami powojennej Europy. Projekt „Ludzie i granice” kontynuuje problematykę graniczną, rozszerzając ją o spojrzenie nań z perspektywy teraźniejszości. Tematem przewodnim projektu jest życie codzienne obywateli w „czasach nieprzekraczalnych granic”. Pojęcie „nieprzekraczalnych granic” jest rozumiane wieloznacznie i odnosi się do granic geograficznych, ideologicznych jak i moralnych.

Projekt ma na celu przede wszystkim podjęcie refleksji na temat pojęcia granicy w kontekście wspólnie budowanej rzeczywistości w oparciu o integrację europejską oraz wzbudzenie zainteresowania przeszłością – „czasami nieprzekraczalnych granic” ograniczającymi swobodne kontakty między przedstawicielami różnych kultur, w których przyszło żyć rodzicom i dziadkom uczestników. Projekt jest swoistym odzewem na ubolewanie przedstawicieli starszego pokolenia nad tym, iż młode pokolenie nie interesuje się historią swoich przodków.

W ramach projektu „Ludzie i granice” rozpatrywane będą także zmiany zachodzące w społeczeństwach (europejskich), będące wynikiem szerzącej się idei europejskiej oraz wprowadzenia ustaleń Układu z Schengen, będącego kolejną fazą procesu integracji w ramach Unii Europejskiej.